Μόλις είχαν λανσάρει το διαδικτυακό «κανάλι» Finos Film Channel στο YouTube. Ο κόσμος με ένα κλικ μπορούσε να δει δωρεάν τις πιο αγαπημένες ταινίες του παλιού ελληνικού σινεμά. Η απήχηση, μεγάλη.
Ομως η Φίνος Φιλμ απέσυρε τελικά τις ταινίες της, θέλοντας έτσι, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, να δώσει τέλος σε μια «άτοπη, άσκοπη και χρονοβόρα κόντρα» με τους Οργανισμούς Συλλογικής Διαχείρισης Συγγενικών και Πνευματικών Δικαιωμάτων (σκηνοθετών, ηθοποιών, σεναριογράφων) που προβάλλουν, «εντελώς δυσανάλογες και υπέρογκες διεκδικήσεις σε σχέση με τα προσδοκώμενα και δημιουργηθέντα έσοδα».
Σύμφωνα με τη Φίνος Φιλμ, οι φορείς αυτοί συνεχίζουν τις πιέσεις, παρά το ότι τελικά η εταιρεία αντικατέστησε τις ταινίες με ολιγόλεπτα αποσπάσματα. Χωρίς να αντιλαμβάνονται «τους κανόνες που διέπουν τη νέα εποχή της ψηφιακής πραγματικότητας -αντιθέτως κυριαρχεί η νοοτροπία της στείρας εισπρακτικής λογικής σε σχέση με την πραγματική οικονομία». Ετσι επέλεξαν τελικά να αφαιρέσουν εντελώς τις ταινίες τους από το Διαδίκτυο.
Κάθε χτύπημα 30 λεπτά
Οταν το Finos Film Channel πρωτοέκανε την εμφάνισή του, επικοινωνήσαμε με τον Γιώργο Μυλωνά, επικεφαλής του οργανισμού συλλογικής διαχείρισης «ΑΘΗΝΑ» (των σκηνοθετών και των σεναριογράφων), ο οποίος μας ενημέρωσε πως «κανονικά για κάθε χτύπημα εισπράττουμε 30 λεπτά». Ο δε κληρονόμος και διαχειριστής των ταινιών του Φιλοποίμενος Φίνου, Γιώργος Ξανθάκης, μας είπε πως τα έσοδα θα προέκυπταν «από τη διαφήμιση, με βάση τα views. Πάντως, μη φανταστείτε πως είναι και τίποτα το ιδιαίτερο...».
- Τι συνέβη λοιπόν;«Δεν γινόταν να ελέγχουμε τα χτυπήματα -δεν έχουμε το μηχανισμό που θα μας το επέτρεπε», μας είπε ο Γ. Μυλωνάς. «Τους είπαμε λοιπόν πως θα πρέπει να εφαρμοστεί και σε αυτή την περίπτωση η συμφωνία που έχουμε με όλες ανεξαιρέτως τις εταιρείες παραγωγής και διανομής: ότι δηλαδή επί του ποσού ενοικίασης κάθε ταινίας ο σκηνοθέτης πρέπει να εισπράττει το 9% και ο σεναριογράφος το 5%. Συνολικά 14% για κάθε ταινία». Εν προκειμένω το ποσοστό αυτό θα προκύπτει από τα καθαρά κέρδη που θα αποκομίζει η εταιρεία από τη διαφήμιση.
«Είπαμε,όμως, πως αφού η Φίνος έχει αναλάβει όλο το έργο, δεχόμαστε να αφαιρείται ένα 25% από το ποσοστό μας αυτό. Αρα, μιλάμε ουσιαστικά για ένα ποσοστό της τάξης του 9,5%-10% για τα μέλη μας».
Το θέμα προέκυψε όταν η Φίνος τούς παρουσίασε συνολικές εισπράξεις για το πρώτο τρίμηνο μόλις 2.900 ευρώ. «Αυτό σήμαινε πως 100 άτομα θα μοιραζόμασταν 400 ευρώ! Είναι δυνατόν να βγάζουν οι δημιουργοί τόσα όταν η ταινία τους είναι διαθέσιμη, έστω και αποσπασματικά, 365 μέρες το χρόνο;», λέει ο κ. Μυλωνάς.
«Είναι εξευτελιστικό!». Ετσι, ζήτησε τελικά από τη Finos ένα ετήσιο μίνιμουμ γκαραντί που θεωρεί απόλυτα εύλογο: «Ζητήσαμε κάθε ταινία να βγάζει απ' όλο αυτό τουλάχιστον 1.000 ευρώ το χρόνο».
Αν όμως τα συνολικά έσοδα είναι πράγματι τόσο λίγα όσο υποστηρίζει η Φίνος; τον ρωτήσαμε. Πώς θα βγαίνει αυτό το ποσόν; Μιλάμε για 150.000 ευρώ το χρόνο... Ο κ. Μυλωνάς εξανίσταται: «Τότε γιατί θέλουν, παρέα με τις Αττικές Εκδόσεις, να μπουν σε όλη αυτή την περιπέτεια; Δεν σας πιστεύω, τους είπα. Και δεν μπορώ να σας ελέγξω.
»Δεν γίνεται να παίζεις 5-6 ταινίες ενός δημιουργού για ένα χρόνο και το δικαίωμά του να είναι 100 ευρώ. Οι σκηνοθέτες πεινάνε. Εχουν 99% ανεργία. Για όνομα του Θεού. Το μόνο που τους απέμεινε είναι τα πνευματικά δικαιώματα. Και μια πενιχρή σύνταξη...».
Πάντως, «οι συζητήσεις δεν έχουν σταματήσει». Οπότε υπάρχει ακόμα ελπίδα να βρεθεί μια λύση. Γιατί είναι γεγονός πως, όπως λέει και η Φίνος Φιλμ, «αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία να αγαπήσουν και οι νεότερες γενιές αυτές τις ταινίες». Και να καταπολεμηθεί η πειρατεία, από την οποία κανείς, πόσω μάλλον οι δημιουργοί, δεν κερδίζει.
